Ψωνίζω, αρα υπάρχω...

Πραγματικά δεν έχω καταλάβει τι συνδέει εμάς τις γυναίκες τόσο πολύ με τα ψώνια... Αυτός ο δεσμός είναι τόσο άρρηκτος που είμαι σίγουρη ότι κανένας ψυχολόγος δε θα μπορέσει να τον εξηγήσει ποτέ απόλυτα και το θέμα είναι ότι ούτε εγώ μπορώ να τον εξηγήσω πολύ καλά. Δεν ξέρω τι μας κάνει να τρελαινόμαστε μόλις βλέπουμε ένα ζευγάρι παπούτσια ή ένα φόρεμα, κι ας έχουμε άλλα δέκα απ' αυτά στην ντουλάπα μας! Ειδικά όταν έρχονται οι εκπτώσεις είναι λες και παθαίνονουμε black out... τίποτα άλλο δεν υπάρχει στον κόσμο, παρά από τα μαγαζιά και πώς θα ξεκλέψουμε λίγη ώρα ώστε να κάνουμε μία γύρα στην αγορά.
Αλλά αυτό που με παραξενεύει περισσότερο είναι ότι οι άντρες μένουν ανεπηρέαστοι απ' όλο αυτό! ΜΑ ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ;;;;; Τα ψώνια είναι η καλύτερη ανακάλυψη μετά το κινητό και τον υπολογιστή, πώς γίνεται να μην ενδιαφέρονται για κάτι τόσο όμορφο;;;
Άσε, βέβαια, που όταν ψωνίζεις κάνεις καλό και στον εαυτό σου. Τρέχεις πάνω κάτω στο δρόμο, μετά τρέχεις πάνω κάτω στους ορόφους, στέκεσαι στην ουρά του ταμείου και ύστερα ξανά τα ίδια. Επίσης, διάβασα σε κάποια έρευνα ότι τα ψώνια λειτουργούν και ως αγχολυτικό σε μια γυναίκα και γι' αυτό άλλωστε και να μας αρέσει τόσο... Τι να πω, δεν ξέρω...
Το μόνο που ξέρω είναι ότι είναι μία από τις λίγες πραγματικές απολαύσεις μιας γυναίκας και όση οικονομική κρίση και να έχουμε ποτέ δε θα σταματήσουμε να ψωνίζουμε!!!

XOXO
cle0ula